JHWHN.INFO

HOME
PSALM 45:17 : "...en ik wil Uw naam vermelden in alle toekomstige geslachten"...

- terug -

KOLOM VAN SOLEB
Datum:

14de eeuw v.C.

 

De tempel van Amon in Soleb (Soedan) dateert van de tijd van Amenophis III (1391 v.C. – 1353 v.C.). Op de basis van massieve kolommen worden gevangenen uitgebeeld waarvan de handen vastgebonden waren op de rug. De raciale kenmerken van de gevangenen zijn zichtbaar en in een naamring onderaan wordt informatie verschaft met betrekking tot de gevangenen. Verschillende volken worden op de verschillende kolommen uitgebeeld.

 

(Facsimile gemaakt door B. Bonte –
het bovenstuk is een wetenschappelijk verantwoorde reconstructie
op basis van de overblijfselen, het onderste stuk is de daadwerkelijke kolom)

 

De naamring:

In de juiste volgorde krijgen we:
t3 s3 sw w / y h w3 (w)


Sommige specialisten merken terecht op dat de klinkers in het Egyptisch niet goed gekend zijn. Echter voor buitenlandse woorden zoals hier het geval is, gebruikten de Egyptenaren een soort standaard alfabet met ‘matres lectionis’ (medeklinkers om een lange klinker aan te duiden). In dit systeem is onder andere: ‘3’ = ‘a’; w = u en ÿ = i.


In dit systeem is de uitspraak van de bovenstaande hieroglief:
“ta sasûw yehûa(w)”

Vertaling:
“land van de nomaden (of Bedoeïenen), zij van Yehua(w).”


Sommige deskundigen verkiezen ‘Yehua’ te identificeren als een onbekende toponiem. Dit is echter niet met stelligheid te beweren. Immers er zijn plaatsen zoals: land van Juda (Deuteronomium 34:2), land van Rameses (Genesis 47:11), of om Asiatische toponiemen uit die tijd te gebruiken: land van Jakob-El, land van Josep-El, land van Lewi-El enz. Heel duidelijk werden namen van personen gebruikt! (1)

Jean Leclant schrijft: “Het is evident dat de name in de naamring waarover we discussiëren correspondeert met het “tetragram” of de god van de Bijbel YHWH”. Hij voegt er aan toe: De naam van God verschijnt hier in de eerste plaats als de naam van een plaats”. In de voetnoot legt hij uit dat plaatsnamen dikwijls werden afgeleid van de namen van goden.” (2)

Een interessante bijkomende opmerking is dat de uitdrukking ‘Shasus’ voor de Egyptenaren een verwijzing was naar specifieke nomaden die met hun kudden in de noordelijke regio van de Sinaï leefden. Van de 15de tot de 12de eeuw voor Christus werden de Hebreeuwse inwijkelingen op hun veroveringstocht van Palestina door de Egyptenaren ‘Hapirus’ genoemd. Het woord ‘Apiru’ of ‘Habiru’ betekent in Semitische talen “zwerver”.


Voetnoot:
(1) Gerard Gertroux: zie boek: “The Name Of God Y.eH.oW.aH Which is pronounced as it is written I_Eh_oU_Ah – Its Story”
(2) Jean Leclant, Le “Tetragramme” à l’époque d’Aménophis III, in “Near Eastern Studies dedicated to H.I.H. Prince Takahito Mikasa on the Occasion of His Seventy-Fifth Birthday,” pages 215-219, 1991 Wiesbaden.

 

 

 

 

- naar boven -