JHWHN.INFO
Archeologie
KOLOM VAN SOLEB  14de eeuw v.C.
De   tempel   van   Amon   in   Soleb   (Soedan)   dateert   van   de   tijd   van   Amenophis   III   (1391   v.C.   –   1353   v.C.).   Op   de   basis   van massieve    kolommen    worden    gevangenen    uitgebeeld    waarvan    de    handen    vastgebonden    waren    op    de    rug.    De    raciale kenmerken   van   de   gevangenen   zijn   zichtbaar   en   in   een   naamring   onderaan   wordt   informatie   verschaft   met   betrekking   tot de gevangenen. Verschillende volken worden op de verschillende kolommen uitgebeeld.
(Facsimile gemaakt door B. Bonte – het bovenstuk is een wetenschappelijk verantwoorde reconstructie op basis van de overblijfselen, het onderste stuk is de daadwerkelijke kolom)
De naamring:
In de juiste volgorde krijgen we: t3 s3 sw w / y h w3 (w) Sommige   specialisten   merken   terecht   op   dat   de   klinkers   in   het   Egyptisch   niet   goed   gekend   zijn.   Echter   voor   buitenlandse woorden    zoals    hier    het    geval    is,    gebruikten    de    Egyptenaren    een    soort    standaard    alfabet    met    ‘matres    lectionis’ (medeklinkers om een lange klinker aan te duiden). In dit systeem is onder andere: ‘3’ = ‘a’; w = u en ÿ = i. In dit systeem is de uitspraak van de bovenstaande hieroglief: “ta sasûw yehûa(w)” Vertaling: “land van de nomaden (of Bedoeïenen), zij van Yehua(w).” Sommige   deskundigen   verkiezen   ‘Yehua’   te   identificeren   als   een   onbekende   toponiem.   Dit   is   echter   niet   met   stelligheid   te beweren.   Immers   er   zijn   plaatsen   zoals:   land   van   Juda   (Deuteronomium   34:2),   land   van   Rameses   (Genesis   47:11),   of   om Asiatische   toponiemen   uit   die   tijd   te   gebruiken:   land   van   Jakob-El,   land   van   Josep-El,   land   van   Lewi-El   enz.   Heel   duidelijk werden namen van personen gebruikt! (1) Jean   Leclant   schrijft:   “Het   is   evident   dat   de   name   in   de   naamring   waarover   we   discussiëren   correspondeert   met   het “tetragram”   of   de   god   van   de   Bijbel   YHWH”.   Hij   voegt   er   aan   toe:   De   naam   van   God   verschijnt   hier   in   de   eerste   plaats   als de naam van een plaats”. In de voetnoot legt hij uit dat plaatsnamen dikwijls werden afgeleid van de namen van goden.” (2) Een   interessante   bijkomende   opmerking   is   dat   de   uitdrukking   ‘Shasus’   voor   de   Egyptenaren   een   verwijzing   was   naar specifieke   nomaden   die   met   hun   kudden   in   de   noordelijke   regio   van   de   Sinaï   leefden.   Van   de   15de   tot   de   12de   eeuw   voor Christus   werden   de   Hebreeuwse   inwijkelingen   op   hun   veroveringstocht   van   Palestina   door   de   Egyptenaren   ‘Hapirus’ genoemd. Het woord ‘Apiru’ of ‘Habiru’ betekent in Semitische talen “zwerver”.
Voetnoot: (1) Gerard Gertroux: zie boek: “The Name Of God Y.eH.oW.aH Which is pronounced as it is written I_Eh_oU_Ah – Its Story” (2) Jean Leclant, Le “Tetragramme” à l’époque d’Aménophis III, in “Near Eastern Studies dedicated to H.I.H. Prince Takahito Mikasa on the Occasion of His Seventy-Fifth Birthday,” pages 215-219, 1991 Wiesbaden.
TERUG TERUG